Allah`a Ismarlanmak!
Karakter boyutu :
Metni küçült
Metni büyüt
Allah`a Ismarlanmak!
19 Ocak 2013 Cumartesi 23:25
Sevgili! En Sevgili… Sonunda Sana varsýn diye mi uzattýn tüm o yollarý? Sen`i iþmar etsin diye mi yaþatýyorsun þu koca hayal kýrýklýklarýný? Sana uzansýn diye mi, kelepçeli ellerim? Ruhum dizdar… Gönlüm dizdar… Aklým dizdar, ey kalpleri evirip çeviren Yar! Sen`i bulmam için mi tüm bunlar…
Kim býraktý þu mecruhu el ellerine?
Kimler saldý cenahý can ellerine?
?imdi öyle meftun kalakaldým ki
Adý bende saklý Yâr ellerine…

Eskidi takvimler eridi zaman…
Vuslat-ý kadim sahi ne zaman?
Benden daha mesrur kimler ola ki
O vefalý Dost’a erdiðim zaman…

Canýmý diþime takýp da geldim…
Sevgimle azade olup da geldim…
O’ndan baþka mabut bulamayýnca
Boynumu usulca büküp de geldim…

Bazen öyle çok sevgi ve güven duyarýz ki birilerine -ya da bir þeylere-; gözümüz baþka hiçbir þey görmez olur. Gördüðümüz her þey onun bir yansýmasýdýr ve sevgimizle büyülenmiþizdir adeta. Günlük yaþamýn her lahzasý ona dair týnýlar fýsýldarken kulaðýmýza; gönlümüzde derin bir alýþkanlýðýn izleri kabarýr durur… Onsuz çok zor durumda kalacaðýmýzýn sinyalleri duyulur yaþantýmýzda. Ve dahi düþlerimizde… Gülüþlerimizde…

Esasen o, bizim en mahrem en meçhul demlerimizin konuðudur. Hem de baþ konuðu. Ve de tek…

Çok sevmiþ çok güvenmiþizdir, dedik ya hani. Bu gâh bir dostumuz olur, gâh aile bireylerimizden biri. Ya da ‘idolüm’ diye addettiðimiz bir fikir akýmýnýn lideri. Ve ya cansýz bir varlýk, bir þehir, bir makam, bir itibar vesilesi… Soy-sop, unvan misali… Bu her kim ve ya her ne olursa olsun yaþamýmýza bir nevi yön verdiði, su götürmez bir gerçek.

Hele bu bir beþerse! Konumu her ne olursa olsun; bir insana kaptýrdýksa gönlümüzü… Bir kimse bizim için en güvenilir, en sevgili, en vazgeçilmez olduysa… ‘Ne olursa olsun ona olan sevgim ve güvenim devam eder’ diyorsa dilimiz… Ýþte o zaman olasý bir buhrana hazýrlýklý olmak gerek, demek daha evla olacak!

Zira asla bitmez sandýðýmýz, ‘hiçbir þeye deðiþmem’ dediðimiz o coþkun hisler kýsacýk bir zaman diliminde belki hafif bir esintiyle diner, durulur. Yerinde yeller eser… Güvendiðimiz o daðlar karlara gömülür gider. Alaþaðý olur beklentilerimiz. Odaðýndaki tüm o kabullerle birlikte…

Yakýn dönemde yakýn bir arkadaþýmý, halini hatýrýný sorma ve hasret giderme niyetiyle aradým. Hal hatýr faslýndan hemen sonra sesi titremeye baþladý ve yakýn bulduðundan olsa gerek dert yandý. ‘Bunu birileriyle paylaþmazsam duramam, içimde volkanlar kaynýyor. Yanlýþ yerde patlamasýndan korkuyorum’ diye baþladý söze ve devam etti…

O, uzun uzun anlattý ben de ayný sabýrla dinledim. Söylediði her söz yüzümün farklý bir þekil almasýna ve yer yer içerlememe neden oluyordu. Sanki o dinliyordu da ben anlatýyordum içimden geçenleri. O derece pay çýkarmýþtým kendime…

Sahi, her insan mutlaka bu süreçten geçer miydi? Bu kadar mý çok birbirine benzerdi insanoðlunun yaþadýklarý? Olumsuzluklardan geçmeden olumluya ulaþamayacaðýmýza bir iþaret miydi bu? Ya da baþarýsýzlýklardan sonra asýl ‘baþarý’yý isimlendirme adýna bir ön þart mý?

Uzayýp duruyordu sorular… Zihnim allak bullak olmuþtu ki bir þimþek çaktý zihnimde… Sis perdesi aralandý ve yavaþ yavaþ berrak bir semaya býraktý yerini… Enfüsi bir koku yayýldý içime ve soluduðum her nefes ardýnda derin bir rahatlama býraktý. Rabbime hiç bu kadar yakýn hissetmemiþtim kendimi. O’nu da bana yakýn, bu denli…

***
Sevgili! En Sevgili… Sonunda Sana varsýn diye mi uzattýn tüm o yollarý? Sen’i iþmar etsin diye mi yaþatýyorsun þu koca hayal kýrýklýklarýný? Sana uzansýn diye mi, kelepçeli ellerim? Ruhum dizdar… Gönlüm dizdar… Aklým dizdar, ey kalpleri evirip çeviren Yar! Sen’i bulmam(ýz) için mi tüm bunlar…

?u çekilmez addettiðimiz acýlar, huzurunda gerçek huzuru tadabilelim diye mi? Yüzümüze kapanan kapýlar, tek medetgâhýn ancak ve ancak dergâhýn olduðunu fark edelim diye mi? Yanaþtýðýmýz kýyýda kayýp da düþmemiz yanlýþ sahile vardýðýmýzýn bir niþanesi ve düþüþümüz o sonsuz þefkatinin bir tecellisi mi? Doðrulup bir daha kaymayalým, hakta sebat edelim, asli kýyamlara niyetlenelim diye mi?

***
Çok sevdiði, çok güvendiði dahasý bel baðladýðý bir dostu, onu yüz üstü býrakýp gitmiþti. Öyle diyordu arkadaþým. Birlikte acý-tatlý geçen, mücadelelerle dolu koca 5 yýlý bir çýrpýda silip ‘elveda’ bile demeden, helallik istemeden çekip gitmiþti hayatýndan. Bir ‘Allahaýsmarladýk’ temennisini bile çok görmüþtü, sözüm ona vefasýz dostu…

“Anladým ki, Allah’tan baþka hiç kimsem yokmuþ! O’ndan gayrý, kadim dost bulduðumu sanmakla ne de çok aldanmýþým meðer…” diyordu iç çeke çeke… Öyle diyordu ve ummanlara salýyordu düþüncelerimi…

‘Vefasýz’ diye, ‘hayýrsýz’ diye söylendiðimiz o dosta ne çok minnettarýz oysa! Bir bilebilsek… Hayatýmýzdan ansýzýn çýkarak, bizi o tek ve en emin sýðýnaða; kimsesizlerin, yapayalnýz kalmýþlarýn, biçarelerin gerçek sahibine, müminlerin dostu Rahman-ý Rahim’e býrakýp giden kim ise ve ya her ne ise ne çok iyilik etmiþ oluyor bize! Bir fark edebilsek…

Terkediliþlerimiz; Allah’tan gayrý, diðer tüm mercilerle (eþ, dost, akraba, makam, para vs.), Rabbimizle aramýzda olanla asla kýyaslanamayacak kadar sýnýrlý bir bað kurmamýz gerektiði hakikatini anlamak adýna ne de þefkatli birer tokat! Bir anlayabilsek…

Dil ve de kalb ile Allah’a ýsmarlanmýþ olmasak da; o lisan-ý hâl (vefasýzlýk) ile gerçek bir teslimiyete itilmiþ olduðumuzu anlayabilirsek, asýl vefasýzýn kim olduðu da açýða çýkacaktýr pekâlâ…

O Emin Dost’a vefasýzlýk etmemek duasýyla…

ELÝF YÜKSEK
 


 
Bu Yazi 3088 kez okundu
  UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.
Toplam (23) adet yorum eklenmiştir.
@yüksekova
24 Aralık 2013 Salı 11:13
aman siz kadýnlar yazmayýn tuplumun huzuru için.ne zaman kadýnlar yazar çizer siyasetçi yünetici oldunuz tuplum huzur refah yüzü gürmedi.
  YORUM DEVAMI
@fidan
02 Mart 2013 Cumartesi 17:35
abla yeni yazinizz ne zaman yayinlanecak
  YORUM DEVAMI
@zeynep
22 Ocak 2013 Salı 21:12
allah razý olsun rabbim ilminizi ve kaleminizi bereketlendirsin
  YORUM DEVAMI
@bülent yüksek
22 Ocak 2013 Salı 10:13
Kallemine kuvvet çok guzel ve akýcý bir yazýyý ele almýþsýnýz:)
  YORUM DEVAMI
@firat
21 Ocak 2013 Pazartesi 18:03
abla açikçasi yazilariniz çok farkli ama itiraf ederiyimki gerçekten güzel
  YORUM DEVAMI

» Birbirimizin Ýzzetini Koruyalým! 12 Aralık 2015 Cumartesi 16:30
» Hisler Yumaðýna Takýlan Kuþum! 27 Ekim 2015 Salı 14:40
» Yýrtýk Ayakkabýlar 05 Mayıs 2015 Salı 03:58
» ?ze Güvenli Bir Yolculuk! 10 Şubat 2015 Salı 15:06
» Gönül denizimizin sahiline neler vuruyor? 14 Ocak 2015 Çarşamba 17:29
» Baþörtüm! 21 Aralık 2012 Cuma 17:02
» Sevgiyi vefayla taçlandýranlar! 13 Kasım 2012 Salı 00:51
» Ayet Bakýþlým! 14 Ekim 2012 Pazar 14:57


EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ

ALINTI YAZARLAR
Diğer Yazarlar
 

SON YORUMLAR